Ad perpetuam rei memoriam - czyli pamiątkowe tablice, pomniki, izby pamięci

Wincenty Sebastian Reklewski przyszedł na świat w Mirogonowicach. Wg relacji córki, Zofii Reklewskiej-Braun było to w 1876 r. Krzysztof Jasiewicz w „Liście strat ziemiaństwa polskiego” podaje z kolei, że urodził się on 4 września 1877 r. Pochodził z rodziny ziemiańskiej od wieków zasiedziałej na ziemi sandomierskiej, pieczętującej się herbem Gozdawa. Jego rodzicami byli: Jan i Konstancja z baronów Horochów.

Wincenty Reklewski ukończył gimnazjum w Radomiu oraz wydział rolniczy na UJ. Po studiach osiadł w Mirogonowicach i zajął się gospodarowaniem.

W 1905r., gdy wybuchła wojna rosyjsko-japońska, został zmobilizowany i wcielony do armii carskiej.

Po wojnie powrócił do Mirogonowic i do dawnych zajęć. Wyspecjalizował się w hodowli koni na potrzeby wojska oraz w sadownictwie. Miał opinię wzorowego gospodarza, pracowitego i oszczędnego. Interesował się nowościami rolniczymi dotyczącymi nowoczesnych metod uprawy roli i hodowli zwierząt. Sam zarządzał majątkami oraz prowadził ich dokumentację. Jego dobra jako nieliczne w woj. kieleckim nie były zadłużone. Obejmowały one posiadłości ziemskie w Mirogonowicach, we Wronowie, Kowalowicach, Czajęcicach, Kuninie, Linowie, Szwarszowicach i Wojciechowicach. Ponadto w rękach Reklewskiego były: dwa młyny i piekarnia w Kuźni (Ostrowiec Św.) oraz sklepy i dom w Ostrowcu Św., a ponadto dom w Warszawie. „Kalendarz – informator firm chrześcijańskich w Ostrowcu Świętokrzyskim na rok 1939 r.” wymienia należące do Reklewskiego zakłady: młyn wodno-motorowy „Kuźnia” polecający mąkę żytnią i pszenną wysokiej wartości we wszystkich gatunkach oraz piekarnię mechaniczną „Kuźnia”, a ponadto sklepy własne przy Rynku, ul. Sienkiewicza, ul. Okólnej, ul. Kilińskiego, Alei 3 Maja, Kuźni.

Reklewski miał poglądy konserwatywne. Był rozmiłowany w historii Polski. Jego dewiza życiowa brzmiała „Miłość do ziem najwyższą wartością”.

150 lat temu, we wrześniu pamiętnego roku 1863 w Brzóstowej nieopodal Ćmielowa, w tamtejszym dworze przyszedł na świat Marian Raciborski – ojciec polskiej paleobotaniki i jeden z pionierów ruchu ochrony przyrody w Polsce. Przypominamy postać tego wybitnego naukowca - naszego krajana, który zajmuje poczesne miejsce w historii polskiej biologii.

Z inicjatywy prof. Jana Samsonowicza, którego pomysł podchwycił i urzeczywistnił Mieczysław Radwan, członkowie Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Ostrowcu ufundowali swojemu sławnemu krajanowi w hołdzie tablicę pamiątkową z napisem: „Pamięci Mariana Raciborskiego, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego, ur. 16 IX 1863 r. we wsi Brzóstowa, zmarłego w Zakopanem 24 III 1917 r., gorącego patrioty, światowej sławy przyrodnika, który dobrze zasłużył się nauce zgłębiając tajniki życia roślin, tablicę tę poświęca Polskie Towarzystwo Krajoznawcze”. Jej projekt wykonał brat Mieczysława Radwana – Wacław Teofil Radwan, absolwent Szkoły Handlowej i Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, w późniejszych latach znany dekorator i opiekun zabytków kultury materialnej. Tablicę umieszczono na dzwonnicy kościoła w Ćmielowie, gdzie znajduje się do dziś. Została ona uroczyście odsłonięta 14 września 1930 roku. Z tej okazji w Ostrowcu odbyła się sesja naukowa, w której brali udział przedstawiciele Polskiej Akademii Umiejętności oraz naukowcy reprezentujący kilka ośrodków akademickich, w tym prof. Władysław Szafer, prof. Seweryn Dziubałtowski, Szymon Wierdak, Piotr Wiśniewski, Jan Karpowicz, Bolesław Hryniewiecki. Na tę okoliczność ostrowiecki Oddział PTK wydał drukiem broszurę autorstwa Mieczysława. Radwana pt. „O pomnik prof. Mariana Raciborskiego”.