Na południowym skraju wsi Ruda Kościelna stoi kościół parafialny pod wezwaniem Zaślubin Najświętszej Marii Panny.

Został on wzniesiony w latach 1769-1776 na gruntach dworskich przez Franciszka Ksawerego Korwin Kochanowskiego, który „upiększył go i zaopatrzył we wszystko, co trzeba, a więc sprawił aparata, bieliznę, srebra, księgi liturgiczne, wystawił plebanię i budynki gospodarcze”. Uzyskawszy pozwolenie od dziedzica wsi, hrabiego Jacka Małachowskiego, kanclerza wielkiego koronnego, przeznaczył na uposażenie proboszcza z majętności dworskich kilka łanów gruntu, w tym place, ogrody, pola i łąki oraz zapisał w aktach grodzkich starościńskich sandomierskich 3000 złotych na 5% umieszczone na dobrach rudzkich. Tym sposobem Małachowski stał się współtwórcą nowego kościoła.

Konsekracji świątyni pod wezwaniem Zaślubin Najświętszej Marii Panny dokonał 28 sierpnia 1776 r. biskup krakowski Kajetan Sołtyk.

Rudzki kościół jest odwrotnie orientowany, to jest na zachód. Stanowi go obiekt drewniany, o konstrukcji zrębowej. Budowlę wzniesiono z ciosanych belek sosnowych. Posadowiono ją na dużych głazach umieszczonych pod narożnikami i otynkowanej ceglanej podmurówce. 
Kościół składa się z jednej, prostokątnej nawy i węższego, wydłużonego, trójbocznie zamkniętego prezbiterium. Od strony północnej i południowej do świątyni przylegają dwie prostokątne zakrystie, wbudowane pomiędzy nawę a prezbiterium. Jedna z nich (od północy) pełni obecnie funkcję kruchty.

Po stronie wschodniej znajduje się kwadratowa, murowana kruchta. pochodząca z lat 60. XIX w. Nawa i prezbiterium są nakryte osobnymi, dwuspadowymi dachami z wysuniętymi okapami. Nad wschodnią częścią nawy umieszczona jest sygnaturka.

W rudzkim kościele znajdują się trzy ołtarze, jeden główny, z Jezusem na krzyżu (pierwotnie był on umieszczony w lewym ołtarzu) oraz dwa boczne. W lewym wisi obraz „Zaślubiny Matki Bożej”, pochodzący z czasów budowy świątyni (pierwotnie wisiał on w ołtarzu głównym i stanowił zasłonę dla niewielkiego wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej; w lewym ołtarzu wisiał późnobarokowy krucyfiks o XVIII-wiecznej proweniencji, umieszczony na tle Jerozolimy), w prawym, barokowym, obraz przedstawiający świętego Stanisława, biskupa i męczennika (pierwotnie w tym ołtarzu wisiał obraz świętego Franciszka Ksawerego, patrona fundatora kościoła; obecnie umieszczony jest on na ścianie, na prawo od wejścia głównego).

Poza ołtarzami na uwagę zasługują: kamienna chrzcielnica, najprawdopodobniej z końca XVIII wieku z drewnianą rokokową pokrywą, dwie ławki o charakterze późnobarokowym, dwa konfesjonały rokokowe, rzeźba świętego Jana Nepomucena z pierwszej połowy XIX wieku. 

Na wejściem głównym znajduje się chór muzyczny umieszczony na dwóch słupach drewnianych z drewnianym późnobarokowym parapetem z czwartej części XVIII wieku oraz organami czterogłosowymi wykonanymi w fabryce Adolfa Homana w Warszawie, które zakupił w 1908 roku za 600 rubli ksiądz Aleksander Bastrzykowski.

Strop i ściany kościoła pokrywają malowidła wykonane podczas ostatniego generalnego remontu obiektu, jaki miał miejsce w latach 1974-1975, według projektu proboszcza rudzkiej parafii, księdza Daniela Cichawego. Jeden z plafonów, zdobiący strop nawy, przedstawia scenę wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, drugi dekorujący strop prezbiterium zwiastowanie Najświętszej Marii Panny.

Pod prezbiterium rozpościerają się krypty grobowe. Niegdyś spoczywały w nich szczątki fundatora kościoła i jego bliskich, a także kilku kapłanów.

Cmentarz kościelny otoczony jest wielobocznym murem z dwoma bramami i furtką. Przy wejściu głównym, po zewnętrznej stronie ogrodzenia, wznosi się murowana dzwonnica wystawiona przezwłaścicieli posiadłości Ruda Kościelna, Marię z Targowskich i Czesława Tarnowskich. Pierwotnie była pokryta gontem, obecnie ocynkowaną blachą. Wiszą w niej dwa dzwony.

Kościół-

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież