Dwór w Rudzie pochodzi najpewniej z XVIII wieku. Później był wielokrotnie przebudowywany, w XIX i XX w.

W latach 1760-1782 na stałe mieszkał w nim Franciszek Ksawery Korwin Kochanowski, fundator kościoła, wraz z rodziną. W XX w. należał do Olszowskich i Druckich-Lubeckich. W międzywojniu i w czasie okupacji niemieckiej mieszkała w nim Maria Teresa z Druckich-Lubeckich, z pierwszego małżeństwa hrabina Leonowa Broel-Plater, a z drugiego Janowa Sobańska; opuściła go w 1944.

Po wojnie do dworu wprowadziła się szkoła i posterunek milicji. Były tu także: areszt i mieszkanie kierownika szkoły.

W latach 50. XX w. obiekt dwukrotnie stawał w płomieniach i był odbudowywany. W 1956 r. został zelektryfikowany, a w latach 60. powiększony o skrzydło.

Z biegiem lat budynek opuścił posterunek Milicji Obywatelskiej, zaś szkoła podstawowa pozostała w nim na długo, bo aż do likwidacji w 2011 r. Aktualnie budynek stanowi własność prywatną.

Dwór jest budynkiem murowanym, parterowym, niepodpiwniczonym, nakrytym dwu- i czterospadowym dachem. Cechuje go symetryczny układ z centralnie umieszczonym gankiem. Składa się on z korpusu głównego, wzniesionego na planie długiego prostokąta, do którego przylegają dwa prostokątne w rzucie alkierze. Obiekt zdobi od frontu murowany kolumnowy portyk.

Dwór staropolskim zwyczajem jest „orientowany na godzinę jedenastą”. Elewacje są otynkowane (bielone), na cokołach, a alkierze oszkarpowane.

Dwór stoi w otoczeniu 2-hektarowego parku, ograniczonego od strony wschodniej doliną Kamiennej, a od strony południowej i zachodniej murem. Wjazd na jego teren prowadzi od zachodu, przez bramę. Do dworu prowadzi aleja obsadzona topolami.

Niegdyś w południowo-zachodnim narożniku parku wznosiły się wozownia i stajnia, w północno-wschodniej części rozpościerał się warzywnik, a przed gankiem gazon obsadzony kwiatami.